Ο δεύτερος υψηλότερος πύργος στην Ελλάδα, με ύψος 88 μέτρα, αναγεννιέται έπειτα από δεκαετίες, με απόλυτη ευθύνη απέναντι στο περιβάλλον. Tο κτίριο έχει 22 ορόφους και θέα που συναρπάζει. Η αρχική μελέτη πραγματοποιήθηκε από τους Ιωάννη Βικέλα, Δημοσθένη Μολφέση και Αλέξανδρο Λοΐζο.

Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1972 και ο φέρων οργανισμός ολοκληρώθηκε το 1974. Ωστόσο, η εξωτερική επένδυση με κρύσταλλα και μεταλλικά ελάσματα έγινε το 1983, αφήνοντας το εσωτερικό ημιτελές, με μόνο τους τρεις πρώτους ορόφους να έχουν αξιοποιηθεί. Για περισσότερα από τριάντα χρόνια, ο Πύργος Πειραιά παρέμεινε σε αυτή την κατάσταση, μέχρι που το καλοκαίρι του 2020 ξεκίνησε το φιλόδοξο έργο ανακαίνισης του κτιρίου, με τη στρατηγική συνεργασία και χρηματοδότηση της DIMAND A.E., PRODEA Investments και EBRD, αφυπνίζοντας τον «κοιμώμενο γίγαντα». Στηριζόμενη στο όραμα του γραφείου PILA Studio (Ηλίας Παπαγεωργίου, Χριστίνα Παπαλεξανδρή) μελετήθηκε η νέα όψη με υαλοπετάσματα και περσίδες, ενώ η κατασκευή ανατέθηκε στην εταιρεία ΤΕΡΝΑ Α.Ε.

Unitized curtain walls για ανθεκτική πρόσοψη
Από την πρώτη στιγμή, η ΕΤΕΜ ανέλαβε την πρόκληση να σχεδιάσει τις βέλτιστες λύσεις σε συνεργασία με τους συμβούλους και συνεργάτες του Έργου, ώστε να αντιμετωπιστούν οι τεχνικές ιδιαιτερότητες της κατασκευής κατά τον βέλτιστο τεχνοοικονομικό τρόπο. Μόνο συστήματα που χρησιμοποιούνται σε ουρανοξύστες είναι ικανά να συμπεριφερθούν κατάλληλα σε αυτές τις συνθήκες, αφού βεβαίως ληφθούν υπ’ όψιν οι ειδικές μελέτες και τα συστήματα προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του κτιρίου.

Κλειδί της επιτυχίας αποτελεί η χρήση unitized curtain walls, συστήματα που αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τις ανεμοπιέσεις και τις σεισμικές μετακινήσεις, ακολουθώντας παράλληλα τις σύγχρονες τάσεις. Η ΕΤΕΜ, πρωτοπόρος εταιρεία στον χώρο, παρείχε τα εν λόγω συστήματα, προσαρμοσμένα στις ιδιαίτερες ανάγκες του Πύργου Πειραιά.
Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι ο φέρων οργανισμός του κτιρίου είχε σχεδιαστεί και κατασκευαστεί την δεκαετία του 1970, έπρεπε συνεπώς να βρεθούν καινοτόμες λύσεις που να «παντρεύουν» την υποδομή του ‘70 με ένα σύγχρονο κέλυφος πολύ υψηλών απαιτήσεων και προδιαγραφών.

Ο σχεδιασμός του Ηλία Παπαγεωργίου και της Χριστίνας Παπαλεξανδρή αντλεί έμπνευση από τη θάλασσα του Σαρωνικού Κόλπου, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το μεγαλύτερο λιμάνι της Ελλάδας. Το κτίριο μετουσιώνει τον κυματισμό των νερών σε έναν εντυπωσιακό μετατοπιζόμενο κάναβο, που εφαρμόζεται με χαρακτηριστικό στυλ staggered raster. Η χρήση υαλοστασίων, με τη συγκεκριμένη τεχνοτροπία, απαιτεί εξαιρετική επιδεξιότητα, ιδίως όταν πρόκειται για τυπολογίες unitized façade curtain wall, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Σκίαστρα που βρίσκονται σε… κίνηση και εξοικονομούν ενέργεια
Παράλληλα, η εμφάνιση του κτιρίου χαρακτηρίζεται από τις εντυπωσιακές κατακόρυφες και οριζόντιες περσίδες-σκιάστρα, που με τη μεταβαλλόμενη κλίση τους ενισχύουν ακόμα περισσότερο την αίσθηση της συνεχούς κίνησης και προσαρμογής. Η τεχνική επίλυση της κατασκευής των σκιάστρων και η ανάρτησή τους αποκλειστικά μέσω υαλοπετασμάτων, αποτελούσαν σημαντικό μέρος του συνολικού σχεδιασμού της λύσης, καθώς βασικός στόχος ήταν η επίτευξη της βέλτιστης ισορροπίας ανάμεσα στην εξοικονόμηση ενέργειας, τη διάχυση του φυσικού φωτός στο εσωτερικό και την ανεμπόδιστη θέα.

Οι φορείς του έργου
Επενδυτές, Ανάπτυξη Έργου: DIMAND A.E., PRODEA Investments, EBRD
Γενικός Εργολάβος:
ΤΕΡΝΑ Α.Ε.
Αρχιτέκτονες:
Pila Studio
Γενικός Μελετητής: BETAPLAN
Μελέτη όψης:
Pila Studio